Kirszenbaum

Chcielibyśmy napisać tutaj opis zespołu wiernie oddający to co grają i to jak nam się to granie podoba, ale nie zrobimy tego lepiej niż sami delikwenci odpowiedzialni za to granie: Kirszenbaum jest jak Wyspiański na mefedronie. Krakowski duet ożywia postfolkowe zgliszcza, wyznacza im świeże kierunki i wrzuca prosto na loopery, ze słowiańskim przytupem zderzając Toma Waitsa i Junip. Zola krzyczy na klezmerów, Henry Miller tańczy z Muminkami, a efektem jest melancholijna intertekstualna karuzela. Kierkegaard pisał o nich: "To chyba jazz”. Nic bardziej mylnego.