PAWEŁ KACZMARCZYK – DIRECTIONS IN MUSIC: FREDDIE HUBBARD @ HARRIS

16 stycznia 2016 21:30

W pierwszej w 2016r. odsłonie cyklu Directions In Music Paweł Kaczmarczyk wraz zaproszonymi muzykami zaprezentuje dorobek Freddiego Hubbarda – jednego z największych trębaczy w historii jazzu. Na trąbce zagra Piotr Schmidt.

Paweł Kaczmarczyk – piano
Piotr Schmidt – trumpet
Marcin Kaletka – tenor sax
Michał Kapczuk – double bass
Sebastian Kuchczyński – drums

Data: 16.01.2016
Godz: 21:30
Bilety: 35 zł (przedsprzedaż/studenckie)/45 zł (w dniu koncertu)
Rezerwacja miejsc: rezerwujestolik@gmail.com lub 12 421 57 41
Rezerwacja miejsc możliwa po zakupie biletów.

DIRECTIONS IN MUSIC

Directions in Music, zapoczątkowany przez Pawła Kaczmarczyka we wrześniu 2010 roku, to projekt, który jest wynikiem muzycznych fascynacji tego młodego i utytułowanego pianisty jazzowego. Ma na celu przekrojową prezentację twórczości najwybitniejszych osobowości świata jazzu, które zainspirowały wiele pokoleń muzyków i słuchaczy. Każdy koncert to nie tylko spotkanie z historią muzyki jazzowej, ale także możliwość posłuchania na żywo wybitnych gości zapraszanych przez Pawła Kaczmarczyka.

FREDDIE HUBBARD

(1938-2008)

Hubbard zaczął grać na trąbce jako dziecko, a jako nastolatek pracował już z Wesem Montgomerym i Theloniusem. W wieku 20 lat przeniósł się do Nowego Jorku, dołączając do najlepszych muzyków ówczesnego modern jazzu. Pod koniec lat 50. czołówkę tę tworzyli: Eric Dolphy (przez 18 miesięcy mieszkali razem w tym samym pokoju), Sonny Rollins, J.J. Johnson i Quincy Jones. W kręgu muzyków, z którymi koncertował, znaleźli się m.in. Philly Joe Jones (1958-59,1961), Sonny Rollins (1959), Quincy Jones (1960-61), Slide Hampton (1959-60), J.J. Johnson (1960), Max Roach (1965-66). W 1961 r. dołączył do Jazz Messengers Arta Blakeya, gdzie szybko został zauważony przez publiczność i krytyków. W zespole Blakeya pozostał aż do 1966 r., a odszedł po to, aby założyć swoją własną grupę (w pierwszym składzie znaleźli się m.in. Kenny Barron i Louis Hayes). Przez całe lata 60. grał także w zespołach, którymi kierowali inni, w tym Max Roach i Herbie Hancock. Wziął też udział jako solista w czterech klasycznych sesjach lat 60.: grał na płycie „Free Jazz” Ornette’a Colemana, na „Blues And The Abstract Truth” Olivera Nelsona, u Erica Dolphy’ego na „Out To Lunch” i u Johna Coltrane’a na płycie „Ascension”.
Jako wyjątkowo utalentowany wirtuoz i wykonawca, zawsze dysponował dźwiękiem trąbki okrągłym i ciepłym, i to nawet w najbardziej karkołomnych pasażach. Jako jeden z najwybitniejszych trębaczy hardbopowych, umie koncypować natchnione bluesową melodyką frazy. Okazjonalne powroty Hubbarda do jazz rocka (zwłaszcza jego nagrania dla CTI Records) poszerzyły krąg odbiorców, najbardziej jednak odpowiada mu czysty jazz.

http://www.pawelkaczmarczyk.com/

https://www.facebook.com/Pawel-Kaczmarczyk-Music-10150151196775217/?fref=ts

http://schmidtjazz.com/

https://www.facebook.com/Piotr-Schmidt-Official-267916249934912/?fref=ts

http://harris.krakow.pl/

Komentarze

Powered by Facebook Comments