Oczi Cziorne

14 listopada 2014 20:00

Zespół Oczi Cziorne powstał z inicjatywy Jowity Cieślikiewicz i Anny Miądowicz, dziewczyn związanych z Gdańską Sceną Alternatywną, grających i śpiewających w zespołach Bóm-Wakacje w Rzymie i Miriam. Debiut damskiej formacji w składzie: Jowita Cieślikiewicz – fortepian, Anna Miądowicz – flet, wokal, Katarzyna Przyjazna – keyboard oraz Marta Handschke – wokal, nastąpił na V Festiwalu NOWA SCENA w Gdyni w 1988r. Koncert ten miał być żartem, zabawą, dowodem na to, że dziewczyny potrafią komponować, pisać teksty i grać bez męskiego wsparcia. Ciepłe przyjęcie publiczności i krytyki zmobilizowały panie do dalszego działania. „… Oczi Cziorne (bardzo dobry występ – przepiękne klimaty, ciekawa muzyka, łamanie utartych schematów muzycznych)…” Hieronim Wrona „Magazyn Muzyczny”
W 1989r., po odejściu Marty, do zespołu dołączyła wokalistka Maja Kisielińska, a później perkusistka Hanna Ścisłowska. W tym składzie Oczi Cziorne koncertowały w wielu miastach Polski i zagranicą. Występowały m.in. na Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, na Festiwalu w Sopocie, na Festiwalu Muzyków Rockowych w Jarocinie. Zdobyły I nagrodę jako najlepszy zespół kobiecy na festiwalu Muzyki Żeńskiej „Miss Rock Europe΄90” w Kijowie, gdzie spotkały się z bardzo ciepłym przyjęciem ukraińskiej publiczności.
„…Miłym akcentem imprezy było przyznanie kwartetowi Oczi Cziorne z Gdańska tytułu najlepszej grupy żeńskiej. Wierzcie mi, byłem z nich naprawdę dumny. Jowita Cieśllikiewicz (p), Anka Miądowicz (f), Hania Ścisłowska (dr) i Maja Kisielińska (voc), zdaniem zachodnich uczestników imprezy zaprezentowały program, który zaakceptowano by w Nowym Jorku, Paryżu czy Londynie…” Jacek Wroński „Magazyn Muzyczny”.
W tym czasie powstał program telewizyjny o zespole, a także teledyski. Jeden z nich, do piosenki „Mroczny Kryminał”, zdobył II nagrodę na I Festiwalu Videoclipów YACH-FILM.
Przez cały okres funkcjonowania grupy dziewczyny kilkakrotnie kończyły i na nowo rozpoczynały swoja działalność – jak to kobiety. W momentach przerw grały w innych zespołach, podróżowały, rodziły dzieci, pracowały. Przez lata kilkakrotnie zmieniał się skład zespołu – trzon tworzyły ciągle Jowita, Ania i Maja, które w pewnym momencie postanowiły podeprzeć się na „męskim ramieniu” i zaprosiły do współpracy panów. Z zespołem współpracowali w tym czasie: perkusiści Tomasz Unrat, Tomasz Sowiński i Michał Gos oraz basista Wojtek Mazolewski. Dziewczyny nigdy nie miały jednak szczęścia do menagerów czy producentów. Kilkakrotnie podejmowały próby nagrania materiału na płytę, niestety bezowocnie. Niespokojne dusze nie pozwoliły im jednak powiedzieć – nigdy więcej.
W 2001r. spełniło się długoletnie marzenie i po hasłem „lepiej późno niż wcale” Oczi Cziorne wydały swoją pierwszą płytę. W nagraniu materiału udział wzięli m.in. Joanna Charchan – saksofon, Olo Walicki – kontrabas oraz Michał Gos – perkusja. Album spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem krytyki i słuchaczy oraz został nominowany do nagrody Fryderyk 2001 w kategorii Nowa Twarz Fonografii. „Bardzo ładna, ciepła płyta. Kobieca muzyka, idealna na chłodne jesienne wieczory.” Przemysław Gulda Gazeta Wyborcza; „Takiej muzyki chyba jeszcze w Polsce nie nagrano.” Grzegorz K.Kluska Tylko Rock
Promując płytę zespół zagrał wiele koncertów m.in. w warszawskim Dramatycznym Yazzgocie, w łódzkiej Łodzi Kaliskiej, poznańskim Blue Note, sopockim Spatifie, gdańskim Klubie Żak. W tym czasie dziewczyny zapraszały do współpracy wiele zacnych osobistości polskiej sceny jazzowej i nie tylko. Byli to m.in. saksofonista Mikołaj Trzaska, trębacz Antoni Ziut Gralak, perkusista Andrzej Rajski oraz poeta o dźwięcznym barytonie – Marcin Świetlicki. Do zespołu powróciła dłuższą chwilę Marta Handschke.
W 2002r. Oczi Cziorne wystąpiły na Festiwalu „Mia100 Kobiet” w klubie CDQ w Warszawie. „…Do największych i najciekawszych atrakcji festiwalu należał występ trójmiejskiej formacji Oczi Cziorne, która swoją kabaretowo popową muzyką oraz zmysłowymi i lirycznymi tekstami deklasuje większą część, jeżeli nie wszystkich oficjalnych polskich artystów popowych…” Łukasz Kamiński – Gazeta Wyborcza Stołeczna
W tym samym roku w studio Wdzydzana na Kaszubach zostały nagrane dwie piosenki wydane później na singlu Oczi Cziorne „Nr 1”.
Zwieńczeniem tego barwnego etapu działalności zespołu był koncert w studio radiowej Trójki im. Agnieszki Osieckiej oraz występ na Festiwalu Kultur Eropy w Fellbach koło Stuttgartu, w koncercie zatytułowanym „Ladies in jazz”.
Oczi Cziorne – „smutne kobiety”, „legendarna formacja”, czy też „legenda trójmiejskiej sceny niezależnej”, nieważne jak były nazywane. Ważne, że niespokojne dusze ciągle nie pozwalają im powiedzieć dość. Wzięły udział we wspominkowym koncercie Alternatywnej Sceny Gdańskiej w ramach festiwalu Metropolia jest Okey w grudniu 2010r. I znowu się zaczęło…

Description


Komentarze

Powered by Facebook Comments